تبلیغات

وزارتِ «نقد» را به هوای وکالتِ «نسیه» رها کردن؟!/ تأملی بر استعفای ناگهانی وزیر آموزش و پرورش

عصر ایران؛ مهرداد خدیر- دلیل استعفای سید محمد بطحایی وزیر آموزش و پرورش، قصد او برای کاندیداتوری در انتخابات آتیِ مجلس شورای اسلامی اعلام شده و این که مطابق قانون و به عنوان یک مقام اجرایی تا پایان وقت 16 خرداد 1398 فرصت کناره‌گیری داشته است.

علی ربیعی سخنگوی جدید دولت نیز با استناد به متن مکتوب استعفانامه، علت استعفا را همین موضوع دانسته و گفته در آغاز هفته موضوع را در دولت مطرح کرده و در تماس مجدد با رییس دفتررییس جمهوری یادآور شده تا 16 خرداد بیشتر فرصت ندارد و همین نیز نشان می دهد به قصد کاندیداتوری در انتخابات مجلس کناره گرفته است.

این در حالی است که در پی انتشار غیر رسمی خبر استعفا در روز پنج شنبه 16 خرداد روابط عمومی وزارتخانه آن را تکذیب کرد و این شایعه هم شنیده شد که در اعتراض به همراهی نکردن دولت در اجرای قانون رتبه بندی فرهنگیان استعفا داده اما سخنگوی دولت می گوید دو هزار میلیارد تومان به این کار اختصاص یافته که با توجه به محدودیت های بودجه امسال عدد قابل توجه و مناسبی است.

وزارتِ «نقد» را به هوای وکالتِ «نسیه» رها کردن؟!/ تأملی بر استعفای ناگهانی وزیر آموزش و پرورش

هر چند به گفتۀ آقای ربیعی متن استعفانامه روز شنبه منتشر می شود و به آنچه مکتوب است باید استناد کنیم اما قبل از ملاحظۀ آن می توان گفت کناره گیری آقای بطحایی به قصد نامزدی مجلس باور پذیر نیست هر چند که معیار درستی و نادرستی خبرها باورپذیری ما نیست:

1. دیده و شنیده بودیم و بسیار اتفاق هم افتاده که یک نمایندۀ مجلس به عنوان وزیر پیشنهادی معرفی شده و بعد از کسب رأی اعتماد از مجلس مستعفی شده ولی وارونۀ آن را ندیده و نشنیده بودیم که کسی «وزارت» را به قصد «وکالت» رها کند!

2. یک وزیر از جمع 20 نفرۀ وزرا مهم تر است یا یک نماینده ازمجموع 190نماینده بودن؟ وزیری که می تواند معاونین و مشاورین متعدد و 30 مدیرکل استان ها و ده ها مقام دیگر را منصوب کند و چند صد هزار پرسنل دارد مهم تر است یا یک نماینده مجلس؟ آن هم در روزگاری که مجلس، جایگاه ممتازی در ساختار سیاسی ندارد و چند نهاد موازی با آن قانون گذاری می کنند؟

3. آقای بطحایی و آقای ربیعی حتما با این ضرب المثل آشنایند و چه بسا بارها به کار برده اند که «سیلیِ نقد به از حلوای نسیه». مراد این است که امر نقد و قطعی و محقَق را به امید امری غیر قطعی و محتمل رها نمی کنند. نقد اگر سیلی هم باشد بهتر است از نسیه ولو آن نسیه به حلاوت حلوا باشد!

حالا حکایت وزارت است و وکالت. وزارت، نقد است و قطعی و جاری و وکالت، نسیه و احتمالی و تازه با این ساختار قانون گذاری نماینده جایگاه گذشته را ندارد. نه مرئوسی دارد و نه مصوبات آنان الزاما به قانون بدل می شود چرا که در هزارتوی نهادهای دیگر سرگردان می شود و مصوبه به تنهایی کفایت نمی کند.

4. بی آن که از پشت پرده خبر داشته باشم تنها حدس می زنم این استعفا اختیاری نیست.

می تواند برکناری محترمانه ولی در پوشش کاندیداتوری مجلس باشد. می تواند خواست خود وزیر برای رها شدن از فشارهای بیرونی به خاطر پخش کلیپ «جنتلمن» باشد.

می تواند نتیجۀ درافتادن با مافیای کمک آموزشی باشد یا این که وزیر دریافته او «وزیر» آموزش و پرورش نیست. بلکه رییس وزارتخانه است و مأمور توزیع پول و اگر قرار است بوروکراسی اداری و سازمان مدیریت کار کنند، بود و نبودش دیگرتفاوت ندارد و ترجیح داده کنار برود.

مأموریتی که برای خود تعریف کرده بود «تحول نظام آموزشی» بود اما مقاومت های درون وزارتخانه و چند سر بودن اژدهای کمک آموزشی و متناسب نبودن این حجم عظیم با بودجه های تخصیص یافته او را به همان وادی یی کشاند که پیش تر سید حسن قاضی زادۀ هاشمی وزیر سابق بهداشت رفته بود. وقتی دید، دیگر نمی شود کنار رفت و کار را به دست آنانی داد که بودجه را توزیع می کنند.

به جِدّ امیدوارم این گمانه ها درست نباشد و استعفای او نه ربطی به رتبه بندی فرهنگیان و بودجۀ آن داشته باشد و نه به کلیپ جنتلمن و نه درافتادن با کمک آموزشی‌ها و نه احساس نتوانستن و واقعا به قصد وکالت و نمایندگی بوده باشد.

اما آخریک فقرۀ دیگر را در این چهل سال معرفی کنید که کسی وزارت را به قصد وکالت و به تعبیر درست تر، نقد را به هوای نسیه رها کرده باشد تا این فقرۀ نوظهور را باور کنیم.

بله، کم نبوده اند دولت مردانی که پس از اتمام دوره یا دولت پایان همکاری در میانل راه، کاندیدا می شدند و حتی چهره ای در اندازه و آوازۀ مهندس بازرگان بعد از نخست وزیری نامزد و نمایندۀ مجلس شد اما کدام مجلس؟ مجلس اول یا مانند دکتر نوربخش مجلس سوم یا مثل احمد توکلی و عسگراولادی بعد از اختلاف با نخست وزیر. یا مثل وزیر آموزش و پرورش دولت آقای احمدی نژاد که بعد از پایان آن دولت و محتمل نبودن وزارت مجدد راهی مجلس شد نه این که فی البداهه و مثل مدیران درجه چندم اجرایی استعفا دهند.

کوتاه این که وزارت، نقد است و وکالت در مرحله نامزدی، نسیه است و رها کردن اولی به قصد دومی به کَت آدم نمی رود و این تصور درمی گیرد که یا برکناری تحت فشار خارجی است یا استعفا تحت فشار داخلی.
چون قرار است متن استعفا را فردا منتشر کنند نیکوست اگر خود آقای بطحایی یا آقای ربیعی که احتمالا مشاوره می دهد این باورناپذیری را هم در توضیح لحاظ کنند.

واقعا کدام کار است که در قامت وزیر با بودجه و امکانات و گسترۀ فراوان نتوانی انجام دهی و در کسوت نماینده، تازه اگر انتخاب شوی بتوانی؟

گزارش تخلف

کلیه مطالب سایت توسط ربات از خبرگزاری های معتبر و سایتهای فارسی زبان به همراه لینک منبع باز نشر می شود و سایت ما هیچ مسئولیتی نسبت به آنها ندارد. لطفا در صورت برخورد با مطالب و صفحات خلاف قوانین در سایت آن را از طریق لینک گزارش تخلف در قسمت پایین به ما اطلاع دهید تا رسیدگی شود.

تبلیغات لینکی

جدیدترین اخبار